Fatima ma swoich Franciszka, Hiacyntę i Łucję, Medjugorie ma Ivana, Vicka, Marije a Guadalupe ma Indianina Juana Diego. W nieskończoność można by wymieniać miejsca kultu religii chrześcijańskiej rozsiane po całym świecie. Płock też jest takim wyjątkowym miejscem dla  mariawitów, dla których tutaj narodziło się ich wyznanie.  Właśnie w Płocku miała swoje objawienia założycielka mariawityzmu Maria Franciszka Kozłowska.

 

Święta ekskomunikowana

Feliksa Magdalena Kozłowska, w zakonie Kościoła rzymskokatolickiego otrzymała imiona zakonne Maria Franciszka.  W 1893 roku w kościele seminaryjnym w Płocku podczas mszy świętej otrzymała objawienie Dzieła Wielkiego Miłosierdzia Bożego. Była wtedy przed ołtarzem Matki Boskiej Nieustającej Pomocy. W objawieniu ukazane zostało jej niezgodne z zasadami ewangelicznymi postępowanie ówczesnego duchowieństwa, grzechy kapłanów i ogólne zepsucie moralności w świecie, co można by wyrazić okrzykiem Cycerona O tempora! O mores!  Jezus w tej wizji nakazał jej utworzyć Zgromadzenie Kapłanów Mariawitów, które będzie krzewić cześć dla Przenajświętszego Sakramentu i Najświętszej Maryi Panny. Mieli przy tym dokładać wszelkich starań do zachowania kręgosłupa moralnego wśród głoszących ewangelię. Powołani do zgromadzenia duchowni zaczęli zyskiwać dla tej idei coraz większe rzesze wiernych, co wzbudziło sprzeciw wśród proboszczów, a później biskupów w trzech diecezjach – płockiej, lubelskiej i warszawskiej. Kiedy spór przeniósł się przed tron papieski, ówczesny zwierzchnik Kościoła Rzymskokatolickiego Pius X, nakazał rozwiązanie Zgromadzenia Kapłanów Mariawitów. Wielomiesięczne zabiegi mariawitów o uznanie objawień Marii Franciszki i zasad funkcjonowania zgromadzenia kapłanów mariawitów spełzły na niczym. Niezastosowanie się do nakazu papieża doprowadziło do nałożenia przez niego ekskomuniki na Marię Franciszkę i księdza Jana M. Michała Kowalskiego, przełożonego Zgromadzeni Kapłanów Mariawitów. Anatema objęła także pozostałych duchownych, którzy dostali 20 dni, aby wyrzec się mariawityzmu i powrócić na łono Kościoła rzymskokatolickiego. Na skutek tych wydarzeń w 1906 roku powstał Kościół mariawicki. W 1935 roku nastąpił rozłam na dwa Kościoły mariawickie  -  starokatolicki z siedzibą w Płocku i katolicki z siedzibą w Felicjanowie.

Kościół Starokatolicki Mariawitów w RP liczy obecnie 25 tys. wyznawców w Polsce i 5 tys. w prowincji francuskiej. Zasady wiary opiera na Piśmie Świętym, postanowieniach siedmiu pierwszych soborów powszechnych, a także na objawieniach Marii Franciszki Kozłowskiej. Nie uznaje prymatu żadnego biskupa oraz nieomylności człowieka w sprawach wiary i moralności.

 

Mateczka

Mariawici nazywają Marię Franciszkę Kozłowską Mateczką. Była ona przełożoną Zgromadzenia Sióstr Mariawitek, a także  nieformalną - moralną oraz duchową - przełożoną Zgromadzenia Kapłanów Mariawitów. Określenie to nie wynikało tylko z tradycji zakonnej (gdzie przełożona nazywana jest Matką, Mateczką), ale także z faktu, że jej duchowego wsparcia i dobroczynnych skutków działalności kulturalno-społecznej doświadczali również wierni mariawiccy.

 

 

Świątynia Miłosierdzia i Miłości

To jedna z najpiękniejszych budowli w Płocku. Powstała z inicjatywy Marii Franciszki Kozłowskiej w latach 1911-1914. Razem z klasztorem tworzy kompleks neogotyckich budynków, do którego przylega ogród. Projekt obiektu wykonał ówczesny zwierzchnik Kościoła biskup M. Michał Kowalski, który korzystał z fachowej pomocy duchownych mariawickich posiadających wiedzę techniczną -Feliksa M. Mateusza Szymanowskiego i późniejszego biskupa Wacława M. Bartłomieja Przysieckiego.

Kościół to trójnawowa budowla wzniesiona na planie prostokąta ze środkową nawą wyższą od pozostałych. Fronton wieńczą trzy wieże. Prezbiterium świątyni wieńczy czteroboczna kopuła z dominującą monstrancją adorowaną przez rzeźby aniołów. Wewnątrz znajduje się tylko jeden ołtarz na którym wystawiany jest do adoracji Przenajświętszy Sakrament. Nad ołtarzem znajduje się konfesja wsparta filarami, dźwigająca tiarę papieską i dwa skrzyżowane klucze - symbol oddania najwyższej władzy Utajonemu w Eucharystii Jezusowi Chrystusowi. Na piętrze ujrzeć można trójdzielny chór, którego centralną część zajmują organy z 1970 roku. W klasztorze, w pomieszczeniu w którym mieszkała założycielka, zwanym Celką Mateczki, umieszczone są pamiątki związane z jej osobą. Natomiast w podziemiach klasztoru znajdują się groby – założycielki mariawityzmu i pierwszych biskupów, a także tablica pamiątkowa poświęcona abp M. Michałowi Kowalskiemu, który zginął w obozie koncentracyjnym w Dachau.

My objawienia w Płocku nie gwarantujemy, ale gotowi jesteśmy za to do objaśnienia pozostałych cudów ukrytych w tym klimatycznym mieście. Zatem zapraszamy do podróży z Footsteps.

 

Źródła

http://www.turystykaplock.eu/atrakcja/11-katedra-mariawicka-swiatynia-milosierdzia-i-milosci.html

http://www.mariawita.pl/o_kosciele.php

https://dorzeczy.pl/57244/Mateczka-Kozlowska-i-biskupki.html